Terwijl de winter in Nederland zich langzaam terugtrekt en de sneeuw overgaat in regen verzamelen zich op 17 februari 2010 om half zes in de ochtend op het schoolplein van de Oosterhout school 12 leerlingen en 4 begeleiders. Eindelijk is het zover. Voor de eerste keer in de geschiedenis van onze school gaan leerlingen van de bovenbouw ervaren dat je met sneeuw meer kunt doen dan sneeuwballen gooien.

Na slechts drie uurtjes rijden zien we de zon opkomen in een strak blauwe lucht en verrijzen de eerste bergen met een dik pak ongerepte sneeuw. De stemming in de twee busjes veranderde al snel van slaperige verveling naar zenuwachtige opwinding.

Om half 11 werden de skischoenen en ski’s uitgedeeld. Een half uurtje later begon de skiles waarbij de Nederlandse skileraar Roy al snel aan bepaalde leerlingen de bijnaam ‘Bijdehandje 1&2’ gaf. Na twee uurtjes zwoegen, zweten, vallen, opstaan, vloeken maar vooral veel lachen op de ‘babyhelling’ hadden de meesten al door hoe je naar beneden kon glijden, een bocht moest maken en natuurlijk heel belangrijk, hoe het remmen werkte. Volgens Roy waren het snelle leerlingen.

Na de lunch van brood, chips of patat met cola waren er vier leerlingen die besloten de ski’s in te ruilen voor sleetjes. De anderen gingen onder begeleiding van de skileraar voor het eerst de echte grote helling af richting de sleeplift. 
Zo’n sleeplift is voor een beginner erg lastig en zorgt vaak voor lachwekkende toestanden, maar tot grote verbazing van de skileraar viel er helemaal niemand. Grote klasse!

Halverwege de middag was het even schrikken. Een van de sleetje-rijders was via een kleine schans voor snowboarders nogal vervelend terecht gekomen en had zijn enkel geblesseerd. Voor de zekerheid is Anita met de ongelukkige naar het ziekenhuis gereden. Gelukkig bleek daar dat de enkel alleen maar verrekt was en niet gebroken.

Bart en Sam die al jaren kunnen skiën zijn nog even samen met Rob van der Zwart en Ronald Fenger de rest van het gebied gaan verkennen waarbij de rode en zwarte pistes best pittig bleken.

Intussen hield Mieke de overgebleven skiërs op de blauwe beginners piste in de gaten. Daar bleken een paar talentvolle jongens tussen te zitten met Olympische winterspelen eigenschappen, met andere woorden zo snel mogelijk naar beneden, de bocht net niet meer kunnen maken, uitglijden en verdwijnen in het vangnet.

Tegen vijf uur werd iedereen verzameld, werden de spullen ingeleverd en begon de terugreis alweer. Gelukkig bestaan er langs de Duitse autobahn ook McDonalds restaurants want zo’n actieve dag in de sneeuw maakt behoorlijk hongerig.

Om 22.30 uur waren we weer terug op school en konden de leerlingen trots aan hun ouders vertellen dat zij die dag hebben leren skiën.   

Alles bij elkaar hebben we een fantastische wintersportdag meegemaakt, op een pijnlijke enkel na dan. De leerlingen uit klas 3 en 4 waren samen een leuke en gezellige groep die elkaar deze dag ook op een heel andere manier heeft leren kennen.

Dit reisje was zo'n groot succes dat er in de wandelgangen al stiekem wordt gesproken over een tweedaagse wintersportreis voor volgend jaar.

(Voor foto's klik HIER)

 
Zo, en laat nu de lente maar komen!!

 (Hier nog een kort fimpje)